برای فعل، بجز تقسیم فعل به ماضی و مضارع و امر، می توان 
هفت زمان دیگر بیان کرد که عبارتند از: 


 الف - ماضی بعید: ( کان + اسم کان + قد + فعل ماضی ساده ) 
کان الطالبُ قد ذهب إلی بیته. / الطالب کان قد ذهب الی بیته. 
( دانش آموز به خانه اش رفته بود. ) 
کان الطالبان قد ذهبا إلی بیتیهما. / الطالبان کانا قد ذهبا الی بیتیهما.

 ب - ماضی استمراری: ( کان + اسم کان + فعل مضارع ) 
کان الرجل یُسافر. / الرجل کان یسافر. ( مرد مسافرت می کرد. )
کان الرجلان یسافران. / الرجلان کانا یسافران.
( نکته: تقدیم و تأخیر بین کان و اسم کان در هر حال جایز است. )

 ج - ماضی نقلی: ( قد + فعل ماضی ) 
قد سافر زیدٌ. ( زید مسافرت کرده است. )
( نکته: فعلی با نام ماضی نقلی در زبان عربی وجود ندارد ولی حرف « قد »
 بر سر فعل ماضی به آن تحقّق می بخشد و وقوع آن را تأکید می کند. در حالیکه
 این حرف همراه فعل مضارع، شک و احتمال وقوع فعل را می رساند که
 در این صورت معنای این حرف در فارسی « شاید » است. ) 

د - ماضی ساده: 
سافر زیدٌ. ( زید مسافرت کرد. )

ه - حال محض: ( لام حالیه + فعل مضارع ) 
لَیَکتبُ زیدٌ. ( هم اکنون زید می نویسد. )

و - مضارع: 
یکتب زید. ( زید می نویسد. )

 ز - آینده: ( س/ سوف + فعل مضارع ) 
سَیُسافرُ زیدٌ. / سوف یُسافرُ زیدٌ. ( زید مسافرت خواهد کرد. )

منبع................»http://j-arabi.blogfa.com/8901.aspx