مضارع التزامی

مضارع التزامی از مضارع ساده با جزء  پیشین ب ساخته می شود .

شخص      جزء پیشین   مضارع ساده   مضارع التزامی

اول شخص مفرد   ب   +   خورم         = بخورم

دوم شخص مفرد   ب   +   خوری        = بخوری

سوم شخص مفرد  ب   +    خورد        = بخورد

اول شخص جمع   ب   +    خوریم       = بخوریم

دوم شخص جمع   ب   +    خورید       = بخورید

سوم سخص جمع  ب   +     خورند      = بخورند

کاربرد مضارع التزامی :

1 – در جمله هائی که شک و تردید را می رساند .

مانند . شاید امروز باران ببارد .

 

2 – در جمله هائی که آرزو را می رساند .

مانند : کاش امروز سعید به خانه ما بیاید .

 

3 – بیان فعلی که همراه شرط باشد .

مانند :

اگر باران ببارد ، من در خانه می مانم .

4 – یعد از فعلها و کلمه هائی که بر لزوم یا خواست و جز آنها دلالت کند .

مانند:  می خواهم بروم .

آمدم با تو درس بخوانم .

×××××××××××××××××××

-ماضی التزامی:

-  مثبت: [ربّما] + یکون + قد + فعل ماضى؛ مانند: ربّما یکون قد قالَ (شاید گفته باشد)

-  منفى: [لیت +]  لا یکون + قد + فعل ماضى؛ مانند: لیته لا یکون قد ذَهَبَ (اى کاش نرفته باشد)

- مضارع التزامی:

ربّما + مضارع = لیت + مضاع = ادوات ناصبه (أن،کی، حتّی و ...) + مضارع

 مانند: ربّما یَذْهَبُ (شاید برود) = لیتها تَذْهَبُ (ای کاش برود) = أن یَذْهَبَ (که برود)

یادآوری: فعل شرط نیز به‌صورت «مضارع التزامی» ترجمه می‌شود؛

مانند: إن تجتهد تنجح (اگر تلاش کنی، موفق می‌شوی)