نکات بسیار مفید در ترجمه عربی

آموزش نکات مهم وکلیدی ترجمه عربی

 عیّن الخطأ للترجمة :

 

الف) قَدْ تَزَیّنَت الارضُ فی الربیع = زمین دربهارآراسته است .

ب) قَدْ شَعَرَ بأنَّ شَعْبَهُ یُعانی الکسالةَ = او احساس کرده‌است که ملتش ازتنبلی رنج می برند.

ج) قَدْ تَقولون کلامَ الحقَّ = گاهی سخن حق می گویید.

د) قَدْ أَثْبَتَت الاکتشافاتُ الجدیدةُ = اکتشافات جدید کشف نمود.

 

حرف « لَنْ» :

حرف « لَنْ » جز حروف ناصبه است ومعنی فعل را به آینده منفی تبدیل میکند مانند: لَنْ یَذهبَ ( نخواهد رفت) لَنْ أَقُولَ ( نخواهم گفت) لَنْ تضربُوا ( نخواهید زد) بعضی مواقع درترجمه آن از کلمه « هرگز» استفاده میشود مانند: لَنْ تَذهَبَ ( هرگزنخواهی رفت) .

عین الخطأ للترجمة:

الف) لَنْ تَعیشَ فی راحةٍ : هرگزدرراحتی زندگی نمی کنی .

ب) لَنْ تَبلُغَ الآمالَ الکبیرةَ : هرگزبه آرزوهای بزرگ نخواهی رسید.

ج) لَنْ تَقُولوا الکذبَ : دروغ نخواهید گفت . د) لَنْ یَکْتُبْنَ دروسَهُنَّ : درسهایشان را نخواهند نوشت.

 

حرف « لام امرغایب « لـِ »:

درترجمه آن ازکلمه « باید »استفاده میشود مانند: « لِنَعْلَمْ » ( باید بدانیم ) « لِیَقُلْ »( باید بگوید) « لِیَضربوا » ( باید بزنند) « لِأَکْتُبْ » ( باید بنویسم ).

« لِیَعبُدُوا رَبَّ هذا البیتِ »( باید صاحب این خانه را عبادت کنند).

عین الخطأ :

الف) لِنُواصلْ جهادَنا : ما باید به مبارزه خود ادامه دهیم . ب) لِیَعِشْ کالنّسرِ فوقَ الجبالِ: باید همچون عقاب دربالای کوهها زندگی کند . ج) لِیَرمِ الکُرّةَ : توپ را باید بیاندازد.

د) لِنُساعدْ المساکینَ : ما به بیچارگان کمک می کنیم .

 

حرف « لَمْ »:

« لَمْ » برسر مضارع می آید وآن را مجزوم میکند که به آن فعل جحد میگویند ومعنا را به ماضی منفی تبدیل میکند مانند: لَمْ یَذهبْ ( نرفت) دقیقاً ازلحاظ معنا مانند « ماذَهبَ » است . « ما ذَهَبَ نرفت = لَمْ یذهبْ نرفت » لَمْ تَقُلْ نگفتی = ما قُلْتَ نگفتی » . « لَمْ یکتُبُوا ننوشتند » « ما کَتَبوا ننوشتند » .

- ما هو الخطأ :

الف) لَمْ تَعلمْ : ندانستی ب) ما عَلِمْتَ : ندانستی ج) لَمْ یَبْکِ : گریه نمی کند د) ما بَکَی : گریه نکرد.

- عین الصحیح للتعریب : « ثروتمندان به فقیران اجازه ندادند»

الف) الاغنیاءُ لَمْ یَسْمَحُوا للفقراء ب) الاغنیاءُ لَنْ یَسمَحوا للفقراءِ

ج) الاغنیاءُ لا یَسمحونَ للفقراء د) الاغنیاءُ لما یَسمحوا للفقراء

 

حرف « لَمّا »:

هرگاه قبل ازفعل ماضی بیاید اسم است به معنای هنگامی که / زمانی که مانند: لَمّا ذَهبَ ( هنگامی که رفت) لَمّا قالَ ( هنگامی که گفت ) لَمّا ضربتُم ( هنگامی که زدید) .

لَمّا هرگاه قبل ازفعل مضارع بیاید حرف جزم است ومعنی مضارع را به نقلی منفی تبدیل می کند مانند: لَمّا یذهبْ ( هنوز نرفته است) لَمّا تقُلْ ( هنوز نگفته‌ای ) لَمّا تضربوا (هنوز نزده اید).

- عین الخطأ للترجمة:

الف) لَما أسلَمتُم = زمانی که مسلمان شدید . ب) لَما تَتلُ = هنوز تلاوت نکرده‌ای

ج) لَما تَلَوْتَ القرآنَ = قرآن تلاوت نکرده‌ای د) لَما یُسلموا = هنوز مسلمان نشده‌اند

- عین الصحیح للتعریب: « زمانی که بهلول سخن را شنید خندید»

الف) لَما یسمعْ بهلولُ الکلامَ إبتَسمَ ب) لَما سَمِعَ بهلولُ الکلامَ یبتسمُ ج) لَما یَسمعُ بهلولُ الکلامَ إبتَسَمَ د) لَما سَمِعَ بهلولُ الکلامَ إبتَسَمَ

 

حرف« ل»:

لـ + ضمیر یا اسم به معنی «دارد » است مانند: لَکَ کتابٌ ( کتابی داری) لِمحمدٍ قلمٌ ( محمد قلمی دارد) لی صدیقٌ ( دوستی دارم) لکم آمالٌ = آرزوهایی دارید.

کان + ل+ ضمیر یا اسم به معنی «داشتن » است مانند: کانَ لکَ کتابٌ ( کتابی داشتی) کانَ لِمحمدٍ قلمٌ ( محمد قلمی داشت) کانَ لی صدیقٌ ( دوستی داشتم) .

- ما هُوَ الخطأ للترجمة :

الف) للنباتاتِ فوائدُ عدیدةٌ = گیاهان فایده های زیادی دارند.

ب) کانَ لِرجلٍ بستانٌ = مردی باغی داشت .

ج) لِی کتبٌ مفیدةٌ = کتابهای مفیدی برای من هست .

د) کانَ لکم اصدقاءُ اوفیاءُ = دوستان وفاداری داشتید.

 

لانهی: ( لا )

« لا نهی» باید برسرصیغه های مخاطب بیاید دراین صورت معنی فعل را به امر منفی تبدیل می کند مانند: لاتَذهَبْ (نرو) لاتَشرِبْ(ننوش) لاتَقُلْ( نگو) لاتضربوا ( نزنید). ولی بعضی مواقع برسرفعل غایب ومتکلم می آید که درترجمه آن ازکلمه« نباید» استفاده می کنیم مانند لایَذهَبْ ( نباید برود) لایقُلْ(نباید بگوید) لاأذهَبْ ( نباید بروم).

- عیّن الخطأ للترجمة :

الف) لا تجْعَلْ للباطلِ عَلَی عَمَلی دلیلاً = برای باطل راهنمایی برکارم قرارمده .

ب) لا تَکُنْ حریصاً لِنیل ما ترغبُ إلیه نفسُکَ = برای رسیدن به آنچه میل داری حریص مباش.

ج) لاتَرْضَ بالذُّلِ = به ذلت وخواری راضی نمی باشی

د) لا تَخَفْ مِنَ الموتِ = ازمرگ نترس.

 

لای نفی جنس:

درترجمه « لا » نفی جنس ازکلمه « هیچ » استفاده میشود. مانند: « لاتلمیذَ فی الصّفِ » ( هیچ دانش آموزی درکلاس نیست) « لا بَلیّةَ أعظَمُ مِن الحَسَدِ»(هیچ بلایی بزرگترازحسد نیست) « لا لباسَ أجمَلُ مِنَ العافیةِ» ( هیچ لباسی زیباتراز تندرستی نیست ) .

- عیّن الخطأ للترجمة :

الف) لا أَثَرَ فیه للماء = هیچ اثری ازآب درآن نیست .

ب) لا جَمالَ للانسانِ کَجمالِ الادبِ = هیچ زیبایی برای انسان چون زیبایی ادب نیست .

ج) لا سیفَ أقطَعُ مِنَ الحَقِّ = هیچ شمشیری برنده ترازحق نیست .

د) لاریبَ فیهِ = درآن شکی نیست .

 

حرف جر« علَی » :

عَلَی + ضمیر یا + اسم ؛ درترجمه به معنای « امری لازم وضروری است » با عناوین « بر- باید واجب است » بیان میشود مانند: عَلَی الشبابِ احترامُ الوالدین ( احترام به والدین برجوانان لازم است / برجوانان است احترام به والدین ) « عَلَی + ک = عَلیکَ أنْ تَعتمدَ عَلَی نفسک » ( توباید به خودت اعتماد کنی ) « عَلَینا الذهابُ إلَی المدرسةِ » ( رفتن به مدرسه برما لازم است)

عین الخطأ للترجمه: « عَلَینا أنْ نُؤمنَ » الف) برمااست که ایمان بیاوریم ب) ما باید ایمان بیاوریم ج) واجب است ما ایمان بیاوریم د) ما ایمان می آوریم

 

ترجمه افعال:

فعل ماضی

ماضی ساده مثبت:

بر زمان گذشته دلالت دارد مانند: کَتَبَ ( نوشت) قالَ (گفت ) هَدی ( هدایت کرد) رَمَی (انداخت)

- عیّن الصحیح فی الترجمة :

الف) هَلْ وَجَدْتَ طریقاَ أسهلَ لحلِّ هذه المشکلة = آیا برای حل این مشکل راه آسانتری می یابی

ب) أَسْقَطَ المقاتلونَ سبعَ طائراتٍ حربیّةٍ = جنگجویان هفت هواپیمای جنگی را ساقط کردند.

ج) رأیتُم خمسَةَ معلمینَ = پنج معلم را دیدی

د) إشْتَرَتْ الطالبةُ مجلةً = دانش آموز مجله‌ای بخر.

ماضی ساده منفی:

فرمول : ( ما+ فعل ماضی یا لم + فعل مضارع ) = ماضی منفی مانند: ما کَتَبَ ( ننوشت) یا لَمْ یَکتبْ ( ننوشت ) ما قالَ ( نگفت) لَمْ یَقُلْ ( نگفت).

- عین الخطأ للتعریب: « فقراء وبینوایان امام را نشناختند مگر بعد ازوفاتش »

الف) ماعَرفَ الفقراءُ والمساکینُ الامامَ إلاّ بعدَ وفاتهِ  ب) لَمْ یَعرفْ الفقراءُ والمساکینُ الامامَ إلاّ بعدَ وفاتهِ       
ج) الفقراءُ والمساکینُ لَمْ یَعْرفُوا الإمامَ إلاّ بعدَ وفاتهِ   د) الفقراءُ والمساکینُ لا یَعرفونَ الإمامَ إلاّ بعدَ وفاتهِ

 

ماضی نقلی:

فرمول: قَدْ + فعل ماضی = ماضی نقلی مانند : قَدْ ذَهَبَ ( رفته است) قَدْ قالَ ( گفته است) قَدْ أکتُبُ ( نوشته‌ام) قَدْ قُلْتُم ( گفته‌اید).

- ماهُوَ الخطأ للترجمة :

الف) قدْ سَمعتُ خبرَ نجاحکَ = خبرموفقیت تورا شنیده‌ام ب) قَدْ ذاقَ حلوَ الحیاةِ = شیرینی زندگی را چشیده بود . ج) قَدْ رَمینا الحجرَ علَی الاعداءِ = بردشمنان سنگ پرتاب کرده بودیم

د) قَدْ أَحْدَثَتْ قطراتُ الماءِ ثقباً فی الصخرةِ = قطره‌های آب سوراخی درصخره ایجاد کرده است.

 

ماضی بعید :

فرمول: کانَ + قَدْ + فعل ماضی = ماضی بعید مانند : کانَ قَدْ ذَهَبَ ( رفته بود) کانَ قَدْ قالَ ( گفته بود) کُنتُ قَدْ قُلتُ ( گفته بودم) کُنتُم قَدْ قُلتُم ( گفته بودید) کانوا قَدْ ضَربُوا ( زده بودند).

- عیّن الخطأ للترجمة :

الف) کانَ المسلمونَ قَدْ بَلَغُوا منزلَةً رفیعةً فی العلومِ = دانشمندان به جایگاه بلندی درعلوم رسیده بودند.

ب) کانَ أبوذر الغفاری قَدْ قالُ الحقَّ = ابوذزغفاری حق را گفته بود .

ج) کانَ الاستعمارُ قَدْ سَرَقَ ثرواتِ المسلمینَ = استعمار ثروتهای مسلمانان را به سرقت می برد.

د) کنتُ قَدْ ذَهَبتُ إلَی المدرسة أمسِ = دیروز به مدرسه رفته بودم .

 

ماضی استمراری:

فرمول : کانَ + فعل مضارع = ماضی استمراری مانند: کانَ یَذهَبُ ( می رفت) کانَ یَقولُ ( می گفت) کُنتُ اَقُولُ ( می گفتم) کُنتَ تَضربُ ( می زدی) کانوا یقولونَ ( می گفتند).

- ماهو الصحیح:

الف) کانَ رسولُ اللهِ یُحِبُّ الاطفالَ : رسول خدا بچه ها را دوست داشت .

ب) کانَ علماءُ العالمِ یستفیدونَ مِنَ المؤلفات الاسلامیّة : دانشمندان جهان ازتألیفات اسلامی استفاده می کردند.

ج) کانَ العدوُّ الظالمُ یَحتلُّ المُدُنَ : دشمن ستمگرشهرها را اشغال می کند.

د) کُنتُ أَظُنُّ أَنَّ أبی قَدْ نُسِیَ : گمان می کنم که پدرم فراموش شده‌است.

- عین الصحیح للتعریب: « درخانواده ای دو فرزند زندگی میکردند»

الف) کانَ ولدانِ یَعیشانِ فی أُسرةٍ ب) کانا ولدانِ یعیشانِ فی أسرةٍ

ج) یعیشُ ولدانِ فی أسرةٍ د) کانَ قَدْ عاشَ ولدانِ فی أُسرةٍ

 

فعل « ذهَبَ» :

ذهَبَ به معنای« رفت» فعلی لازم« ناگذر» است ولی هنگامی که همراه حرف جر« بـ » باشد به معنای « برد» است. که دراین صورت متعدی « گذر» میشود. مانند: ذَهبَ به ( او را برد) ذَهَبَ بکم ( شما را برد) اگر فعل « ذَهَبَ » به باب « افعال» برده شود؛ معنی آن از « رفت » به « برد» وازلازم به متعدی تغییر می یابد مانند: ذَهبَ = ( رفت لازم) أَذْهَبَ = ( برد متعدی)

ذَهَبَ ( رفت ) یَذهَبُ ( می رود) ذهاب ( رفتن ) اما در باب افعال اینگونه است :

أَذْهَبَ ( برد) یُذْهِبُ ( می برد) إذهاب ( بردن )

 

- عین الصحیح للترجمه: « ذلکَ الرجلُ یَذهبُ باللّبنِ إلی السّوقِ » الف) آن مرد شیر را به بازار می بَرَد. ب) این مرد شیر را به بازارمی بَرَد ج) آن مرد با شیر به بازار می رود . د) آن مرد با شیر به بازار می رفت .

 

- عیّن الخطأ :

 

الف) تُذْهِبُ إبنَکَ إلَی المدرسة ( پسرت را به مدرسه می بری ) ب) تَذْهَبُ إلَی المدرسة (به مدرسه می روی)

 

ج) تَذْهَبُ بصدیقکَ إلَی ضیافةٍ ( دوستت را به میهمانی می بری )

 

د) أَذْهَبَ محمدٌ أحمدَ إلَی البیتِ ( محمد با احمد به خانه رفتند )

 

فعل « جاء» :

 

جاءَ به معنای« آمد » که فعلی است لازم« ناگذر» ولی اگر همراه حرف جر « بـ » باشد به معنای « آورد» که دراین صورت متعدی « گذر» میشود . مانند : جاءَ ( آمد ؛ لازم) جاء به ( او را آورد ؛ متعدی) جاءَ بدین الاسلام ( دین اسلام را آورد) .

 

- عین الصحیح للترجمة : « جاء النبیُّ بدین الحقِّ »

 

الف) پیامبردین حق را می آورد. ب) پیامبر دین حق را آورد . ج) پیامبربا دین حق آمد . د) پیامبر بوسیله دین حق مشهور شد .

 

 

 

- ماهُوَ الخطأ :

 

الف) جاءَتْ مریمُ إلَی المدرسةِ ( مریم به مدرسه آمد ) ج) جِئتَ بِها ( او را آوردی ) ب) جاءَ بِمحمدٍ إلَی المدرسةِ (محمد را به مدرسه آورد د) جاؤوا إلَی أبیهم ( نزد پدرشان آوردند)

 

 

 

فعل مضارع

 

مضارع ساده ومثبت :

 

این نوع مضارع در عربی معادل مضارع اخباری در فارسی ترجمه می ‌شود. مانند: یَذْهَبُ ( می ‌رود) ؛ یقولُونَ ( می گویند)؛ تَعلمُ ( می دانی)؛ تشربونَ ( می نوشید )

 

- عین الصحیح:

 

الف) تَدعُونَ رَبّکَ بالإخلاص = با اخلاص پروردگارت را خواندی ب) یهدی المؤمنون الضالینَ = مومنان گمراهان را هدایت می کنند

 

ج) هَلْ تَشعُرُ الآنَ بألمٍ = آیا اکنون دردی احساس می کردی .

 

د) نخرُجُ فی صباح الباکر= صبح زود ازخانه خارج شدیم .

 

 

 

مضارع منفی:

 

فرمول: ما + فعل مضارع / لا + فعل مضارع مانند: ما یذهبُ ( نمی رود) لا تقولُ ( نمی گویی) لازم به ذکراست که برای منفی کردن مضارع، بیشتر از حرف « لا » استفاده میشود. حرف « ما » بیشتر فعل ماضی را منفی میکند.

 

 

 

- عیّن الخطأ :

 

الف) لا یَبْلُغُ الکسلانُ آمالَهُ = تنبل به آرزوهایش نمی رسد.

 

ب) القرآنُ لا یَسمحُ للناسِ أَنْ یترکوا الدّنیا = قرآن به مردم اجازه نمی دهد که دنیا را ترک کنند.

 

ج) الانسانُ المؤمنُ لا یَیأسُ = انسان مؤمن ناامید نمی شود.

 

د) لا تبکونَ عَلَی الاموات = بر مرده ها گریه نکنید .

 

 

 

مضارع التزامی:

 

فرمول : رُبَّما + فعل مضارع مانند: « رُبَّما یَذهبُ = شاید برود» . لیت +اسمش + فعل مضارع مانند : « لَیتَ التلمیذَ یذهبُ = کاش دانش آموز برود» . ادوات ناصبه أَنْ حتی کی لکی +فعل مضارع ) مانند: « أَنْ یذهبَ = که برود ». فعل شرط نیز به صورت التزامی ترجمه می شود مانند: مَنْ یدرُسْ ینجحْ (هرکس درس بخواند موفق می شود) .

 

خبر « لَیتَ و لَعَلَّ » اگر فعل مضارع باشد به صورت مضارع التزامی ترجمه میشود مانند :

 

« لَیتَ السَّلامَ یَستقِرُّ فی العالم» ( کاش صلح در جهان استقراریابد .)

 

« لَعَلَّ النمیمةَ تَزرعُ الضغینَةَ » ( شاید سخن چینی بذرکینه بکارد )

 

« لیتَ المَوَدَّةَ تَستَقِرُّ بینَ الناسِ » ( کاش دوستی درمیان مردم جای گیرد .)

 

- عین الخطأ للترجمة:

 

الف) لَیتَ المسلمینَ یَستیقظونَ من نوم الغفلةِ = ای کاش مسلمانان ازخواب غفلت بیدارمی شوند.

 

ب) مَن حَفَرَ بئراً لِأخیهُ وَقَعَ فیها = هرکس برای برادر خود چاهی بکند درآن می افتد.

 

ج) مَنْ یُلازمْ الفراشَ فی المستشفی یُشاهدْ الممرضات = هرکس دربیمارستان بستری شود پرستاران را می بیند.

 

د) رُبّما تَنْجَحُ فی الامتحانِ = شاید درامتحان قبول شوی .

 

 

 

مستقبل ( آینده) مثبت:

 

فرمول : « س / سوف + فعل مضارع» = مستقبل مانند: سَیذهبُ ( خواهد رفت) سوفَ یذهبُ ( خواهد رفت) سأَقُولُ ( خواهم گفت) سوفَ نضربُ ( خواهیم زد) .

 

- ما هَوَ الخطأ :‌

 

الف) سَنَقولُ هذا الکلامَ = این کلام را خواهیم گفت . ب) سَینجحونَ فی الامتحانِ = درامتحان قبول خواهند شد . ج) سوفَ نسافرُ إلَی شیرازَ = به شیراز مسافرت می کنیم

 

د) سَتَندمُ عَلَی عَملِکَ = نسبت به کارت پشیمان خواهی شد .

 

 

 

مستقبل (آینده) منفی:

 

فرمول: لَنْ + فعل مضارع = مستقبل منفی مانند: لَنْ تذهبَ ( هرگز نخواهی رفت) لَنْ نَقولَ ( نخواهیم گفت) لَنْ یضربوا (هرگز نخواهند زد)

 

 

 

فعلهای معلوم ومجهول:

 

ماضی مجهول:

 

درترجمه ماضی مجهول از کلمه « شد» استفاده میشود مانند: ضُرِبَ ( زده شد) کُتِبَ ( نوشته شد) سُمِعَ ( شنیده شد) قِیلَ ( گفته شد) دُعِیَ ( دعوت شد) خُلِقَ الانسانُ (انسان آفریده شد)

 

أُستُشهِدَ أَحمدُ فی غَزوَهٍ ( احمد در جنگی شهید شد ).

 

- عین الخطأ للترجمة :

 

الف) عُلِّقَ جرسٌ ثمینٌ = زنگ گرانبهایی آویزان شد.

 

ب) جُرِحَ الغوّاصُ وَ سالَ منهُ الدمُ = غوّاص زخمی شد وخون ازاوجاری گردید.

 

ج) قِیلَ کلامُ الحقِّ = سخن حق گفته شد د) دُعِیَ المعلمُ للضیافةِ = او معلم را برای میهمانی دعوت کرد .

 

مضارع مجهول:

 

درترجمه مضارع مجهول ازکلمه « میشود» استفاده میکنیم مانند: یُضْرَبُ ( زده میشود) یُکْتَبُ ( نوشته میشود) یُقالُ ( گفته میشود) یُدْعَی ( خوانده میشود) .

 

- ما هُوَ الصحیح للترجمة :

 

الف) هَلْ تُوجَدُ سعادةٌ غیر سعادة المالِ = آیا خوشبختی ای جز خوشبختی مال می یابی .

 

ب) تُجابُ الأسئلةُ فی الصّفِ = دانش آموز در کلاس سوالها را جواب می دهد . ج) یَسقَی القلاحُ الاشجارَ = درختان آب داده میشوند

 

د) یُعرَفُ الاصدقاءُ الاوفیاءُ عندَ الشدائدِ = دوستان وفادار به هنگام سختیها شناخته می شوند.

 

 

 

افعال مقاربه: ( ویژه علوم انسانی )

 

افعال قرب: « کادَ کَرُبَ اوشکَ » برنزدیکی وقرب دلالت دارند مانند: کاد المطرُ یَنزلُ ( نزدیک بود باران ببارد ) کادَ المعلمُ یَحضُرُ ( نزدیک بود معلم حاضر شود ) کادَتْ المزهریّةُ تسقُطُ ( نزدیک بود گلدان بیافتد ) « تَکادُ الوَردَةُ تَتَفَتحُ » ( نزدیک است که گل شکفته شود ) « أوشکَ المُذنبُ أَنْ یَتُوبَ مِنْ ذَنبِهِ» ( نزدیک بود گناهکار ازگناهش توبه کند )

 

افعال رجا یا امید: « عَسَی حَرَی- إخلَولَقَ » بر امید وآرزو دلالت دارند مانند: عَسَی المریضُ أَنْ یشفی ( امید است مریض شفا یابد ) عَسَی اللهُ أنْ یَنصُرنا ( امید است خداوند ما را یاری کند )

 

« عَسَی السّلامُ أنْ یَشمُلَ العالمَ » ( امید است صلح وآرامش جهان را دربرگیرد )

 

افعال شروع: « بَدَأَ شَرَعَ جَعَلَ أَخَذَ طَفِقَ إنْبَرَی أَنْشَأَ- إبتَدَأَ » برشروع نمودن دلالت دارند مانند: شَرَعَ الشاعرُ یُنْشِدُ قصیدةً ( شاعرشروع به سرودن قصیده ای شد.)

 

« بَدَأَ القمرُ یَخسِفُ » ( ماه شروع به گرفتن کرد ) « أَخَذَ الطلابُ یکتُبُونَ مقالاتٍ أدبیّةٌ » دانشجویان شروع به نوشتن مقاله های ادبی کردند)

 

نکته مهم : افعال شروع اگر به صورت مضارع استعمال شوند دیگر جز افعال شروع نمی باشند ومعنی شروع کردن ازآنها فهمیده نمی شود مانند: یأخُذُ عَلّیٌ کتابُهُ ( علی کتابش را می گیرد ) واگر بعد ازآنها فعل مضارع نیامده باشد دیگر جز افعال شروع نخواهند بود مانند: أَخَذَ احمدُ قلمَهُ من صدیقهِ ( احمد قلمش را ازدوستش گرفت )

 

- عیّن الخطأ :

 

الف) أَخَذْتُ راتبی وإشتریتُ کتاباً = حقوقم را گرفتم وکتابی خریدم .

 

ب) أخَذَ قلبی یَخفقُ = قلبم شروع به تپش کرد.

 

ج) یأخُذُ التلمیذُ الکتاب من المکتبة = دانش آموز شروع به گرفتن کتاب ازکتابخانه کرد .

 

د) أخَذَ المُعَلمُ یَنقُلُ حکایةً رائعةً عَن تاریخ الاسلامِ = معلم شروع به نقل یک داستان جالب ازتاریخ اسلام کرد.

 

- فی أَیّ العبارة ما جاءتْ افعالُ الشروع:

 

الف) شَرَعَ المعلمُ یَشرَحُ الدرسَ ب) أَخَذَ الجندیُّ یُدافعُ عَنِ الوطنِ

 

ج) أَخَذَتْ مریمُ تَقْرَأُ القرآنَ د) یَأخُذُ الموظفُ راتبَهُ مِنَ الشرکةِ

 

اسم اشاره:

 

- هرگاه « هولاء» و« اولئک » همراه اسم ال دار باشند به معنی« این وآن » مانند : هولاء الرجال ( این مردان) أُولئکَ الرجالُ ( آن مردان ) ولی اگر همراه اسم بدون ال باشند به معنی « اینها» و« آنها » میباشند مانند : هولاء رجالٌ (اینها مرد هستند) أولئک رجالٌ ( آنها مرد هستند )

 

- اگراسم اشاره مثنی قبل ازاسمی بیاید که « ال » داشته باشد، اسم اشاره به صورت مفرد ترجمه میشود مانند:هذانِ الفلاحانِ ( این دوکشاورز) ولی اگرقبل ازاسمی ذکرشود که بدون« ال» باشد، اسم اشاره به صورت صیغه خود ترجمه میشود مانند: هذانِ فلاحانِ ( اینها دو کشاورزند)

 

- عیّن الصحیح فی الترجمه : « هولاء المؤمناتُ لَمْ یَتَلوَّثنَ بالثقافة الأجنبیّة»

 

الف) اینها زنان مومنی هستند که به فرهنگ بیگانه آلوده نشده‌اند.

ب) این زنان مؤمن به فرهنگ بیگانه آلوده نمی شوند.

 

ج) اینها زنان مؤمنی هستند که خود را به فرهنگ بیگانه آلوده نمی کنند.

 

د) این زنان مؤمن به فرهنگ بیگانه آلوده نشده‌اند.

 

 

- عَیّن الخطأ :

 

الف) هولاء طلابٌ أقویاء: اینان دانش آموزانی توانا هستند ب) أُولئک المعلمون ناجحونَ : آن معلمان موفق‌اند

 

ج) هولاء الناسُ یُکرمُونَنی : این مردم مرا گرامی می دارند

 

د) أُولئک المسلمونَ رَفَعُوا رایَةَ التوحیدِ: آنها مسلمانانی هستند که پرچم توحید را برافراشتند.

 

موصول، استفهام، شرط:

مَنْ موصول:

 

به معنی کسی که / کسانی که « العاقلُ مَنْ وَعَظَتْهُ التجاربُ » ( عاقل کسی است که تجربه‌ها اورا پند دهد.) « إحْتَرِمْ مَنْ هَوَ أکبَرُ منکَ » ( به کسی که ازتو بزرگتراست احترام کن ) « مَنْ یَجتَهِدُ فی دروسهِ صدیقی » ( کسی که در درسهایش تلاش میکند دوست من است ).

 

/ 0 نظر / 218 بازدید